Тарден в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению тардена в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток тардена, взаимодействие с другими лекарствами, применение тардена (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Тарден®
Международное название: Аторвастатин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 10 мг, 20 мг или 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
C Средства, влияющие на сердечно-сосудистую систему
C10 Гиполипидемические средства
C10A Гиполипидемические препараты, монокомпонентные
C10A A Ингибиторы гмг кoа-редуктазы
Фарм. группа:
Гиполипидемические препараты. HMG CoA редуктазы ингибиторы. Код АТС С10АА05
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности указанного на упаковке!
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, белого цвета, продолговатые, с гравировкой «10» на одной стороне (для дозировки 10 мг). Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, белого цвета, продолговатые, с гравировкой «20» на одной стороне и риской - на другой (для дозировки 20 мг). Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, белого цвета, продолговатые, с гравировкой «40» на одной стороне и риской – на другой (для дозировки 40 мг).

Состав тардена в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество тардена

аторвастатина тригидрат 10,85 мг, 21,70 мг или 43,40 мг (эквивалентный аторвастатину 10 мг, 20 мг или 40 мг)
10,85 мг, 21,70 мг немесе 43,40 мг аторвастатин тригидраты (10 мг, 20 мг немесе 40 мг аторвастатинге баламалы)

Вспомогательные вещества в тардене

кроскармеллоза натрия, микрокристаллическая целлюлоза, лактоза, магния стеарат, состав оболочки: гипромеллоза, макрогол, титана диоксид Е171
натрий кроскармеллозасы, микрокристаллды целлюлоза, лактоза, магний стеараты, қабықтың құрамы: гипромеллоза, макрогол, титанның қостотығы Е171

Показания к применению таблеток тардена

  • в качестве вспомогательного средства, в сочетании с диетой для снижения повышенного содержания общего холестерина, холестерина ЛПНП, аполипопротеина В и триглицеридов и для повышения содержания холестерина ЛПВП у больных первичной гиперхолестеринемией и смешанной дислипидемией
  • в качестве вспомогательного средства, в сочетании с диетой для снижения повышенного содержания общего холестерина, холестерина ЛПНП, у больных гомозиготной семейной гиперхолестеринемией
  • бастапқы гиперхолестеринемиясы мен аралас дислипидемиясы бар науқастардағы жалпы холестерин, ТТЛП холестерині, В аполипопротеині мен триглицеридтердің жоғары құрамын төмендету үшін және ТЖЛП холестеринінің құрамын арттыру үшін емдәммен үйлестіріліп, қосымша дәрі ретінде
  • гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар науқастардағы жалпы холестерин, ТТЛП холестеринінің жоғары құрамын төмендету үшін үшін емдәммен үйлестіріліп, қосымша дәрі ретінде

Противопоказания тардена в таблетках

  • повышенная чувствительность к компонентам препарата
  • заболевания печени или повышение активности трансаминаз неясного генеза в сыворотке крови (более чем в 3 раза по сравнению с верхней границей нормы)
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • беременность, период лактации, а также женщины репродуктивного возраста, не применяющие надлежащие методы контрацепции
  • препараттың құрамдас бөліктеріне жоғары сезімталдықта
  • бауыр ауруларында немесе қан сарысуындағы трансаминазалар белсенділігінің шығу тегі белгісіз жоғарылауында (жоғарғы қалып шегімен салыстырғанда 3 еседен артық)
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге
  • жүктілікте, лактация кезеңінде, сондай-ақ, тиісті контрацепция әдістерін қолданбайтын бала көтеретін жастағы әйелдерге

Побочные действия таблеток тардена

Частота (> 2%; < 2%)
> 2%
  • бессонница, головокружение
  • боль в груди
  • бронхит, ринит
  • тошнота
  • артрит
  • урогенитальные инфекции, периферические отеки
  • алопеция, ксеродермия, повышенное потоотделение, экзема, себорея, экхимозы, петехии
< 2%
  • головная боль, астения, недомогание, сонливость, кошмарные сновидения, парестезии, периферическая нейропатия, амнезия, эмоциональная лабильность, атаксия, паралич лицевого нерва, гиперкинезы, мигрень, депрессия, гипестезия, потеря сознания
  • амблиопия, звон в ушах, сухость конъюнктивы, нарушение аккомодации, кровоизлияние в сетчатую оболочку глаза, глаукома, глухота, паросмия, потеря вкусовых ощущений, извращение вкуса
  • сердцебиение, симптомы вазодилатации, ортостатическая гипотензия, повышение АД, флебит, аритмия, стенокардия
  • пневмония, диспноэ, обострение бронхиальной астмы, носовое кровотечение
  • снижение или повышение аппетита, сухость во рту, изжога, отрыжка, дисфагия, рвота, гастралгии, запор или диарея, метеоризм, стоматит, кровоточивость десен, эзофагит, глоссит, эрозивно-язвенные поражения слизистой оболочки полости рта, гастроэнтерит, гепатит, желчная колика, хейлит, язва двенадцатиперстной кишки, панкреатит, холестатическая желтуха, нарушение функции печени, ректальное кровотечение, мелена, тенезмы
  • судороги мышц ног, бурсит, тендосиновит, миозит, миопатия, артралгии, миалгии, рабдомиолиз, кривошея, мышечный гипертонус, контрактуры суставов
  • дизурия (в т.ч. поллакиурия, никтурия, недержание мочи или задержка мочеиспускания, императивные позывы на мочеиспускание), нефрит, гематурия, вагинальное кровотечение, нефроуролитиаз, метроррагия, эпидидимит, снижение либидо, импотенция, нарушение эякуляции
  • гинекомастия, мастодиния
  • увеличение массы тела, обострение подагры
  • кожный зуд, кожная сыпь, контактный дерматит
  • гипергликемия, гипогликемия, повышение сывороточной КФК, альбуминурия
Редко
  • крапивница, ангионевротический отек, отек лица, фотосенсибилизация, анафилаксия, многоформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла)
Жиілігі (> 2%; < 2%)
> 2%
  • ұйқысыздық, бас айналуы
  • кеуденің ауыруы
  • бронхит, ринит
  • жүрек айнуы
  • артрит
  • урогенитальді жұқпалар, шеткергі ісінулер
  • алопеция, ксеродермия, қатты тершеңдік, экзема, себорея, экхимозалар, петехиялар
< 2%
  • бас ауыруы, астения, дімкәстік, ұйқышылдық, қорқынышты түстер көру, парестезиялар, шеткергі нейропатия, амнезия, көңіл-күйдің құбылмалылығы, атаксия, бет жүйкесінің салдануы, гиперкинездер, бас сақинасы, депрессия, гипестезия, естен тану
  • амблиопия, құлақтағы шуыл, конъюнктива құрғауы, аккомодацияның бұзылуы, көздің торлы қабығына қан құйылуы, глаукома, кереңдік, паросмия, дәм сезгіштіктің жоғалуы, дәм сезудің бұрмалануы
  • жүрек қағуы, вазодилатация симптомдары, ортостатикалық гипотензия, АҚ жоғарылауы, флебит, аритмия, стенокардия
  • пневмония, диспноэ, бронх демікпесінің өршуі, мұрыннан қан кету
  • тәбеттің төмендеуі немесе жоғарылауы, ауыздың құрғауы, қыжыл, кекіру, дисфагия, құсу, гастралгии, іштің қатуы немесе диарея, метеоризм, стоматит, қызыл иектің қанағыштығы, эзофагит, глоссит,ауыз қуысы шырышты қабықтарының эрозиялы-ойық жаралы зақымданулары, гастроэнтерит, гепатит, өтқалта шаншуы, хейлит, он екі елі ішектің ойық жарасы, панкреатит, холестатикалық сары ауру, бауыр қызметінің бұзылуы, ректальді қан кету, мелена, тенезмалар
  • аяқ бұлшықеттерінің құрысуы, бурсит, тендосиновит, миозит, миопатия, артралгиялар, миалгиялар, рабдомиолиз, қисық мойын, бұлшықет гипертонусы, буын контрактуралары
  • дизурия (оның ішінде, поллакиурия, никтурия, несептің ұстамауы немесе несеп шығарудың іркілуі, императивті несеп шығарулар), нефрит, гематурия, қынаптан қан кету, нефроуролитиаз, метроррагия, эпидидимит, либидо төмендеуі, импотенция, эякуляция бұзылуы
  • гинекомастия, мастодиния
  • дене салмағының артуы, подаграның өршуі
  • терінің қышуы, тері бөртпесі, жанаспалы дерматит
  • гипергликемия, гипогликемия, сарысудағы КФК жоғарылауы, альбуминурия
Сирек
  • есекжем, ангионевротикалық ісіну, беттің ісінуі, фотосенсибилизация, анафилаксия, көптүрлі экссудативті эритема (оның ішінде, Стивенс-Джонсон синдромы), уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы)

Особые указания к применению

Перед началом терапии Тарденом больному необходимо назначить стандартную гипохолестестериновую диету, которую он должен соблюдать во время всего периода лечения.

Применение ингибиторов ГМГ-КоА-редуктазы для снижения уровня липидов в крови может приводить к изменению биохимических показателей, отражающих функцию печени. Функцию печени следует контролировать перед началом терапии, через 6 недель, 12 недель после начала приема Тардена и после каждого повышения дозы, а также периодически, например, каждые 6 месяцев. Повышение активности «печеночных» ферментов в сыворотке крови может наблюдаться в течение терапии Тарденом. Пациенты, у которых отмечается повышение уровня ферментов, должны находиться под контролем до возвращения уровня ферментов в норму. В том случае, если значения аланинаминотрансферазы (АЛТ) или аспарагинаминотрансферазы (АСТ) более чем в 3 раза превышают уровень верхнего допустимого предела, рекомендуется снизить дозу Тардена или прекратить лечение.

Тарден следует применять с осторожностью у больных, злоупотребляющих алкоголем и/или имеющих заболевание печени. Активное заболевание печени или стойкое повышение активности аминотрансфераз неясного генеза служат противопоказаниям к назначению Тардена.

Лечение Тарденом может вызвать миопатию. Диагноз миопатии (боль и слабость в мышцах в сочетании с повышением активности креатинфосфокиназы (КФК) более чем в 10 раз по сравнению с верхней границей нормы) следует обсуждать у больных с распространенными миалгиями, болезненностью или слабостью мышц и/или выраженным повышением активности КФК. Больных необходимо предупредить о том, что им следует немедленно сообщить врачу о появлении необъяснимых болей или слабости в мышцах, если они сопровождаются недомоганием или лихорадкой.

Терапию Тарденом следует прекратить в случае выраженного повышения активности КФК или при наличии подтвержденной или предполагаемой миопатии. Риск миопатии при лечении другими препаратами этого класса повышался при одновременном применении циклоспорина, фибратов, эритромицина, никотиновой кислоты или азольных противогрибковых средств. Многие из этих препаратов ингибируют метаболизм, опосредованный цитохромом Р450 3А4, и/или транспорт лекарственных средств. Тарден биотрансформируется под действием CYP 3A4.

Назначая Тарден в комбинации с фибратами, эритромицином, иммуносупрессивными средствами, азольными противогрибковыми средствами или никотиновой кислотой в гиполипидемических дозах, следует тщательно взвесить ожидаемую пользу и риск лечения и регулярно наблюдать больных с целью выявления болей или слабости в мышцах, особенно в течение первых месяцев лечения и в периоды повышения дозы любого препарата. В подобных ситуациях можно рекомендовать периодическое определение активности КФК, хотя такой контроль не позволяет предотвратить развитие тяжелой миопатии.

При применении Тардена, как и других средств этого класса, описаны случаи рабдомиолиза с острой почечной недостаточностью, обусловленной миоглобинурией. Терапию Тарденом следует временно прекратить или полностью отменить при появлении признаков возможной миопатии или наличии фактора риска развития почечной недостаточности на фоне рабдомиолиза (например, тяжелая острая инфекция, артериальная гипотензия, серьезная операция, травма, тяжелые обменные, эндокринные и электролитные нарушения и неконтролируемые судороги).

Перед началом терапии Тарденом необходимо попытаться добиться контроля гиперхолестеринемии путем адекватной диетотерапии, повышения физической активности, снижения массы тела у больных с ожирением и лечения других состояний. Пациентов необходимо предупредить о том, что им следует немедленно обратиться к врачу при появлении необъяснимых болей или слабости в мышцах, особенно если они сопровождаются недомоганием или лихорадкой.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортом и потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и другими потенциально опасными механизмами.
Тарденмен емдеуді бастар алдында науқасқа стандартты гипохолестестериндік емдәм тағайындау қажет, ол оны барлық емдеу кезеңі бойына сақтауы тиіс.

Қандағы липидтер деңгейін төмендету үшін ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін қолдану бауыр қызметінен көрінетін биохимиялық көрсеткіштердің өзгеруіне алып келуі мүмкін. Бауыр қызметін емдеуді бастар алдында, Тарденмен емдеуді бастағаннан кейін 6 аптадан соң, 12 аптадан соң, сондай-ақ ұдайы, мысалы, әр 6 ай сайын бақылап отыру керек. Қан сарысуындағы «бауыр» ферменттері белсенділігінің артуы Тарденмен емдеу кезеңі бойына байқалуы мүмкін. Ферменттер деңгейінің артуы білінген емделушілер ферменттер деңгейі қайта қалпына келгенше бақылауда болуы тиіс. Егер аланинаминотрансфераза (АЛТ) немесе аспарагинаминотрансфераза (АСТ) мәндері мүмкін болатын жоғарғы шегінен 3 еседен артық болса, емдеуді тоқтату керек.

Тарденді алкогольді шамадан тыс тұтынатын және/немесе бауыр аурулары бар науқастарда сақтықпен қолдану керек. Белсенді бауыр ауруы немесе шығу тегі белгісіз аминотрансферазалар белсенділігінің тұрақты артуы Тарденді тағайындауға қарсы көрсетілім болады.

Тарденмен емдеу миопатия тудыруы мүмкін. Кең таралған миалгиясы, бұлшықеттердің ауыруы әлсіздігі және/немесе КФК белсенділігінің айқын артуы бар науқастарда миопатия диагнозын (креатинфосфокиназа (КФК) белсенділігінің жоғарғы қалып шегімен салыстырғанда 10 еседен аса артуымен бірге бұлшықеттердің ауыруы мен әлсіздігі) талқылау керек. Науқастарға, оларға түсіндірілуі қиын ауырулардың немесе бұлшықеттердің әлсіздігі пайда болса, егер ол дімкәстікпен немесе қызбамен қатар жүрсе, бұл жөнінде дереу дәрігерге хабарлау керектігін ескерту керек.

КФК белсенділігі айқын жоғарылаған жағдайда немесе расталған немесе болжалды миопатия болса, Тарденмен емдеуді тоқтату керек. Бұл кластың басқа препараттарымен емдеудегі миопатия қаупі циклоспоринді, фибраттарды, эритромицинді, никотин қышқылы мен азольді зеңге қарсы дәрілерді бір мезгілде қолданғанда жоғарылады. Бұл препараттардың көпшілігі Р450 3А4 цитохромынан болған метаболизмді және/немесе дәрілік заттар тасымалын тежейді. Тарден CYP 3A4 әсерімен биоөзгеріске түседі.

Тарденді фибраттармен, эритромицинмен, иммуносупрессивтік дәрілермен, гиполипидемиялық дозалардағы азольдік зеңге қарсы дәрілермен немесе никотин қышқылымен біріктіріп тағайындай отырып, емдеудің күтілетін пайдасы мен қаупін мұқият саралау және әсіресе, емдеудің бірінші айларында және кез-келген препараттың дозасын арттырған кездегі бұлшықеттердің ауыруы мен әлсіздігін анықтау үшін, науқастарды ұдайы қадағалап отыру керек. Мұндай жағдайларда ауық-ауық КФК белсенділігін анықтау ұсынылады, десе де мұндай бақылау ауыр миопатия дамуын болдырмауға мүмкіндік бермейді.

Тарден мен бұл кластағы басқа дәрілік заттарды қолдануда миоглобинуриядан болған жедел бүйрек жеткіліксіздігімен рабдомиолиз жағдайлары сипатталған. Болуы мүмкін миопатия белгілері пайда болса немесе рабдомиолиз (мысалы, жедел ауыр жұқпа, артериялық гипотензия, күрделі операция, жарақат, зат алмасудың ауыр, эндокриндік және электролиттік бұзылулары және бақыланбайтын құрысулар) аясында бүйрек жеткіліксіздігі дамуының қауіп факторы бар болса, Тарденмен емдеуді уақытша үзе тұру немесе толығымен тоқтату керек.

Тарденмен емдеуді бастар алдында қалыпты емдәммен емдеу арқылы гиперхолестеринемияның бақылануына, дене белсенділігінің артуына, семіздігі бар науқастарда дене салмағының төмендеуі мен басқа жағдайлардың емделуіне қол жеткізуге тырысу қажет. Емделушілерге, оларға түсіндірілуі қиын ауырулардың немесе бұлшықеттердің әлсіздігі пайда болса, егер ол дімкәстікпен немесе қызбамен қатар жүрсе, бұл жөнінде дереу дәрігерге хабарлау керектігін ескерту керек.

Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, автокөлік немесе басқа қауіптілігі зор механизмдерді басқарғанда сақ болу керек.

Дозировка и способ применения

Перед назначением Тардена пациенту необходимо рекомендовать стандартную гиполипидемическую диету, которую он должен соблюдать в течение всего периода лечения.

Препарат можно принимать в любое время дня с пищей или независимо от времени приема пищи. Дозу подбирают с учетом исходных уровней Хс-ЛПНП, цели терапии и индивидуального эффекта. В начале лечения и/или во время повышения дозы Тардена необходимо каждые 2-4 недели контролировать уровни липидов в плазме крови и соответствующим образом корригировать дозу.

Начальная доза составляет в среднем 10 мг 1 раз в сутки.

Максимальная доза составляет 80 мг 1 раз в сутки.

При первичной гиперхолестеринемии и смешанной дислипидемии, в большинстве случаев, достаточно назначения препарата в дозе 10 мг 1 раз в сутки. Существенный терапевтический эффект наблюдается, как правило, через 2 недели, максимальный терапевтический эффект обычно наблюдается через 4 недели. При длительном лечении этот эффект сохраняется.

При гомозиготной семейной гиперхолестеринемии препарат назначают в дозе 80 мг 1 раз в сутки.

У пациентов с почечной недостаточностью и заболеваниями почек концентрация аторвастатина в плазме крови не меняется, степень снижения содержания Хс-ЛПНП сохраняется, поэтому изменение дозы препарата не требуется.

При печеночной недостаточности дозу препарата следует уменьшить.

При применении препарата у пациентов пожилого возраста различий в безопасности, эффективности или достижении целей гиполипидемической терапии в сравнении с общей популяцией не отмечалось.
Тарденді тағайындар алдында емделушіге стандартты гиполипидемиялық емдәмді ұсыну қажет, ол оны барлық емдеу кезеңі бойына сақтауы тиіс.

Препаратты аспен немесе ас қабылдауға байланыссыз күннің кез-келген уақытында қабылдауға болады. Дозасын бастапқы Хс-ТТЛП деңгейлерін, емдеудің мақсаты мен жекелей әсерін есепке ала отырып таңдайды. Емдеудің басында және/немесе Тарденнің дозасын жоғарылату кезінде әр 2-4 апта сайын қан плазмасындағы липидтер деңгейін бақылау және сәйкесінше дозасын түзету қажет.

Бастапқы дозасы орташа алғанда тәулігіне 1 рет 10 мг құрайды.

Ең жоғарғы дозасы тәулігіне 1 рет 80 мг құрайды.

Бастапқы гиперхолестеринемия мен аралас дислипидемияда, көп жағдайда, препаратты 10 мг дозада тәулігіне 1 рет тағайындау жеткілікті. Айтарлықтай емдік әсері әдетте 2 аптадан кейін, ең жоғарғы емдік әсері әдетте 4 аптадан кейін байқалады. Ұзақ уақыт емдегенде бұл әсері сақталады.

Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемияда препаратты тәулігіне 1 рет 80 мг дозада тағайындайды.

Бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек ауорулары бар емделушілерде аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрациясы өзгермейді, Хс-ЛПНП құрамы төмендеуінің дәрежесі сақталады, сондықтан препараттың дозасын өзгерту қажет емес.

Бауыр жеткіліксіздігінде препараттың дозасын азайту керек.

Препаратты егде жастағы емделушілерде қолданғанда гиполипидемиялық емнің қауіпсіздігі, тиімділігі немесе мақсатқа жетуінде жалпы популяциямен салыстырғанда айырмашылықтар жоқ.

Взаимодействие с лекарствами

Риск миопатии во время лечения другими лекарственными средствами этого класса повышается при одновременном применении циклоспорина, фибратов, эритромицина, противогрибковых средств, относящихся к азолам, и никотиновой кислоты.

При одновременном приеме внутрь Тардена и суспензии, содержащей магния и алюминия гидроокиси, снижались концентрации аторвастатина в плазме крови примерно на 35%, однако степень уменьшения уровня холестерина/ЛПНП при этом не менялась.

При одновременном применении Тарден не влияет на фармакокинетику антипирина (феназона), поэтому взаимодействие с другими средствами, метаболизирующимися теми же изоферментами цитохрома не ожидается.

При одновременном применении колестипола концентрации Тардена в плазме крови снижались примерно на 25%. Однако гиполипидемический эффект комбинации аторвастатина и колестипола превосходил таковой каждого препарата по отдельности.

При повторном приеме дигоксина и Тардена в дозе 10 мг равновесные концентрации дигоксина в плазме крови не менялись. Однако при применении дигоксина в комбинации с Тарденом в дозе 80 мг/сут концентрация дигоксина увеличивалась примерно на 20%. Больных, получающих дигоксин в сочетании с Тарденом, следует наблюдать.

При одновременном применении Тардена и эритромицина (500 мг 4 раза/сут) или кларитромицина (500 мг 2 раза/сут), которые ингибируют цитохром Р450 3А4, наблюдалось повышение концентрации аторвастатина в плазме крови.

При одновременном применении Тардена (10 мг 1 раз/сут) и азитромицина (500 мг 1 раз/сут) концентрация Тардена в плазме крови не менялась.

Тарден не оказывал клинически значимого влияния на концентрацию терфенадина в плазме крови, который метаболизируется, главным образом, цитохромом Р450 3А4; в связи с этим представляется мало вероятным, что Тарден способен существенно повлиять на фармакокинетические параметры других субстратов цитохрома Р450 3А4.

При одновременном применении Тардена и контрацептива для приема внутрь, содержащего норэтиндрон и этинилэстрадиол, наблюдалось значительное повышение AUC норэтиндрона и этинилэстрадиола примерно на 30% и 20% соответственно. Этот эффект следует учитывать при выборе перорального контрацептива для женщин, получающих Тарден.

Одновременное применение с лекарственными средствами, снижающими концентрацию эндогенных стероидных гормонов (в том числе циметидином, кетоконазолом, спиронолактоном), увеличивает риск снижения эндогенных стероидных горомонов (следует соблюдать осторожность).

При изучении взаимодействия Тардена с варфарином и циметидином признаков клинически значимого взаимодействия не обнаружено.

При одновременном применении Тардена 80 мг и амлодипина 10 мг фармакокинетика Тардена в равновесном состоянии не изменялась.

Не отмечено клинически значимого нежелательного взаимодействия Тардена и антигипертензивных средств.

Одновременное применение Тардена с ингибиторами протеаз, известными как ингибиторы цитохрома Р450 3А4, сопровождалось увеличением концентрации аторвастатина в плазме крови.

Фармацевтическая несовместимость неизвестна.
Бұл кластың басқа дәрілік заттарымен емдеу кезіндегі миопатия қаупі азолдар мен никотин қышқылына жататын циклоспоринді, фибраттарды, эритромицинді, зеңге қарсы дәрілерді бір мезгілде қолданғанда жоғарылайды.

Тардена мен құрамында магний мен алюминий гидрототығы бар суспензияны ішке бір мезгілде қабылдағанда, қан плазмасындағы аторвастатиннің концентрациялары шамамен 35%-ға төмендеді, дегенмен бұл кездегі холестерин/ТТЛП деңгейінің азаю дәрежесі өзгерген жоқ.

бір мезгілде қолданғанда Тарден антипириннің (феназона) фармакокинетикасына әсер етпейді, сондықтан цитохромның дәл сол изоферменттерімен метаболизденетін басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі күтілмейді.

Колестиполды бір мезгілде қолданғанда, қан плазмасындағы Тарденнің концентрациялары шамамен 25%-ға төмендеді. Алайда аторвастатин мен колестипол біріктірілімінің гиполипидемиялық әсері әр препараттың жеке алғандағы осындайынан аспады.

Дигоксин мен Тарденді 10 мг дозада қайталап қабылдағанда, дигоксиннің қан плазмасындағы тепе-теңдік концентрациялары өзгерген жоқ. Дегенмен дигоксинді Тарденмен біріктіріп тәулігіне 80 мг дозада қолданғанда, дигоксиннің концентрациясы шамамен 20%-ға ұлғайды. Дигоксинді Тарденмен бірге алып жүрген науқастарды қадағалап отыру керек.

Тарден мен эритромицинді (тәулігіне 4 рет 500 мг) немесе Р450 3А4 цитохромын тежейтін кларитромицинді (тәулігіне 2 рет 500 мг) бір мезгілде қабылдағанда, аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрацияларының жоғарылағаны байқалды.

Тарден (тәулігіне 1 рет 10 мг) мен азитромицинді (тәулігіне 1 рет 500 мг) бір мезгілде қолданғанда, Тарденнің қан плазмасындағы концентрациясы өзгерген жоқ.

Тарден негізінен, Р450 3А4 цитохромымен метаболизденетін терфенадиннің қан плазмасындағы концентрациясына клиникалық маңызды әсер еткен жоқ; осыған байланысты Тарденнің Р450 3А4 цитохромының басқа субстраттарының фармакокинетикалық параметрлеріне айтарлықтай ықпал етуге қабілетілік ықтималдығы аз.

Тарден мен құрамында норэтиндрон мен этинилэстрадиол бар ішке қабылдауға арналған контрацептивті бір мезгілде қолданғанда, норэтиндрон мен этинилэстрадиолдың AUC мәнінің шамамен сәйкесінше 30% және 20%-ға артқаны байқалды. Бұл әсерін Тарденді қабылдап жүрген әйелдер үшін пероральді контрацептивті таңдағанда ескеру керек.

Эндогендік стероидты гормондардың концентрациясын төмендететін дәрілік заттармен (оның ішінде циметидинмен, кетоконазолмен, спиронолактонмен) бір мезгілде қолдану, эндогендік стероидты гормондардың төмендеу қаупін ұлғайтады (сақ болу керек).

Тарденнің варфаринмен және циметидинмен өзара әрекеттесуін зерттегенде клиникалық маңызды өзара әрекеттесу белгілері табылған жоқ.

80 мг Тарден мен 10 мг амлодипинді бір мезгілде қолданғанда, Тарденнің тепе-теңдік жағдайдағы фармакокинетикасы өзгерген жоқ.

Тарден мен гипертензияға қарсы дәрілердің айтарлықтай жағымсыз өзара әрекеттесулері білінген жоқ.

Тарден мен Р450 3А4 цитохромының тежегіштері ретінде белгілі протеаза тежегіштерін бір мезгілде қолдану аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрациясының ұлғаюымен бірге жүрді.

Фармацевтикалық үйлесімсіздігі белгісіз.

Передозировка тарденом в таблетках

Симптомы: запоры, вздутие живота, диспепсия, боли в животе, головные боли, тошнота, миалгии, диарея, бессонница.

Лечение – симптоматическое (промывание желудка, адекватная оксигенация). Специфического антидота не существует.
Белгілері: іштің қатуы, іштің кебуі, диспепсия, іштің ауыруы, бас ауыруы, жүрек айнуы, миалгиялар, диарея, ұйқысыздық.

Емі – симптоматикалық (асқазанды шаю, қалыпты оксигенация). Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание

После приема препарата внутрь абсорбция высокая. Максимальная концентрация (Cmax) в плазме крови достигается через 1-2 ч. Пища несколько снижает скорость и длительность абсорбции препарата (на 25% и 9% соответственно), однако снижение холестерина ЛПНП (липопротеины низкой плотности) сходно с таковым при применении аторвастатина без пищи. Концентрация аторвастатина при применении в вечернее время ниже, чем в утреннее (приблизительно на 30%). Выявлена линейная зависимость между степенью всасывания и дозой препарата. Биодоступность - 12%, системная биодоступность ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА-редуктазы - 30%. Низкая системная биодоступность обусловлена пресистемным метаболизмом в слизистой оболочке желудочно-кишечного тракта (ЖКТ) и при "первом прохождении" через печень.

Распределение

Связывание с белками плазмы крови - 98%. Средний объем распределения (Vd) - 381 л.

Метаболизм

Метаболизируется преимущественно в печени под действием изоферментов CYP3A4, CYP3A5 и CYP3A7 с образованием фармакологически активных метаболитов (орто- и парагидроксилированных производных, продуктов бета-окисления). In vitro орто- и парагидроксилированные метаболиты оказывают ингибирующее действие на ГМГ-КоА-редуктазу, сопоставимое с таковым аторвастатина. Ингибирующий эффект препарата в отношении ГМГ-КоА-редуктазы примерно на 70% определяется активностью циркулирующих метаболитов.

Выведение

Период полувыведения (T1/2 ) - 14 ч. Ингибирующая активность в отношении ГМГ-КоА-редуктазы сохраняется около 20-30 ч благодаря наличию активных метаболитов.

Выводится с желчью после печеночного и/или внепеченочного метаболизма (не подвергается выраженной кишечно-печеночной рециркуляции). Менее 2% от принятой внутрь дозы препарата определяется в моче.

Фармакокинетика в особых клинических случаях

У женщин Cmax выше на 20%, AUC - ниже на 10%.

У больных с алкогольным циррозом печени Cmax в 16 раз, AUC – в 11 раз выше по сравнению с пациентами с нормальной функцией печени.

Не выводится в ходе гемодиализа.
Сіңуі

Препаратты ішке қабылдағаннан кейінгі сіңірілуі жоғары. Қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясына (Cmax) 1-2 сағаттан соң жетеді. Ас препараттың сіңірілуінің жылдамдығы мен ұзақтығын біраз төмендетеді (сәйкесінше 25% және 9%-ға), дегенмен ТТЛП (тығыздығы төмен липопротеиндер) холестеринінің төмендеуі аторвастатинді ас ішпей қолданғандағы осындайға ұқсас. Кешкі уақытта қолданғандағы аторвастатиннің концентрациясы таңертеңгіге қарағанда төмен (шамамен 30%-ға). Препараттың сіңу дәрежесі мен дозасының арасындағы дозаға байланыстылық анықталды. Биожетімділігі - 12%, ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты тежегіштік белсенділігінің жүйелік биожетімділігі - 30%. Төменгі жүйелік биожетімділігі асқазан-ішек жолының (АІЖ) шырышты қабығындағы жүйе алдылық және бауыр арқылы "бірінші өтуіндегі" метаболизміне негізделген.

Таралуы

Қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы - 98%. Орташа таралу көлемі (Vd) - 381 л.

Метаболизмі

Көбінесе CYP3A4, CYP3A5 және CYP3A7 изоферменттерінің әсерінен фармакологиялық белсенді метаболиттер (орто- және парагидроксилденген туындыларын, бета-тотығу өнімдерін) түзе отырып, бауырда метаболизденеді. In vitro орто- және парагидроксилденген метаболиттер ГМГ-КоА-редуктазаға аторвастатиннің осындайымен салыстырмалы тежегіштік әсер береді. Препараттың ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты тежегіштік әсері 70%-ға циркуляцияланатын метаболиттердің белсенділігімен анықталады.

Шығарылуы

Жартылай шығарылу кезеңі (T1/2 ) - 14 сағат. ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты тежегіштік белсенділігі құрамындағы белсенді метаболиттердің арқасында 20-30 сағатқа жуық сақталады.

Бауырдағы және/немесе бауырдан тыс метаболизмінен кейін өтпен шығарылады (айқын ішек-бауыр рециркуляциясына ұшырамайды). Препараттың ішке қабылданған дозасының 2%-дан азы несепте анықталады.

Ерекше клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы

Әйелдерде Cmax 20%-ға жоғары, AUC - 10%-ға төмен.

Бауырдың алкогольдік циррозымен науқастарда бауыр қызметі қалыпты емделушілермен салыстырғанда, Cmax 16 есе, AUC –11 есе жоғары.

Гемодиализ барысында шығарылмайды.

Фармакодинамика

Тарден® - гиполипидемический препарат. Селективный конкурентный ингибитор ГМГ-КоА-редуктазы - фермента, превращающего 3-гидрокси-3- метилглутарил коэнзим А в мевалоновую кислоту, являющуюся предшественником стеролов, включая холестерин. ТГ и холестерин (Хс)в печени включаются в состав ЛПОНП, поступают в плазму крови и транспортируются в периферические ткани. ЛПНП образуются из ЛПОНП в ходе взаимодействия с рецепторами ЛПНП. Тарден® снижает уровни Хс и липопротеинов в плазме крови, ингибируя ГМГ-КоА-редуктазу, синтез Хс в печени и увеличивая число рецепторов ЛПНП в печени на поверхности клеток, что приводит к усилению захвата и катаболизма ЛПНП. Снижает образование ЛПНП, вызывает выраженное и стойкое повышение активности ЛПНП-рецепторов.

Снижает уровень ЛПНП у больных с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, которая обычно не поддается терапии гиполипидемическими средствами. Снижает уровень общего Хс на 30-46%, ЛПНП - на 41-61%, аполипопротеина В - на 34-50% и ТГ - на 14-33%; вызывает повышение уровня Хс-ЛПВП и аполипопротеина А. Дозозависимо снижает уровень ЛПНП у больных с гомозиготной наследственной гиперхолестеринемией, резистентной к терапии другими гиполипидемическими средствами.
Тарден® - гиполипидемиялық препарат. ГМГ-КоА-редуктазаның - 3-гидрокси-3- метилглутарилді А коэнзимін мевалон қышқылына айналдыратын, холестеринді қоса, стеролдарға ізашар болып табылатын ферменттің іріктелген бәсекелес тежегіші. ТГ және холестерин (Хс) бауырда ТТЛПО құрамына кіреді, қан плазмасына түседі және шеткергі тіндерге тасымалданады. ТТЛП ТТЛПО-дан ТТЛП рецепторларымен өзара әрекеттесу барысында түзіледі. Тарден® ГМГ-КоА-редуктазаны, бауырдағы Хс синтезін тежеп және бауырдағы жасушалар беткейіндегі ТТЛП рецепторларының санын ұлғайта отырып, қан плазмасындағы Хс мен липопротеиндердің деңгейлерін төмендетеді, бұл ТТЛП қармауы мен катаболизмінің күшеюіне алып келеді. ТТЛП түзілуін төмендетеді, ТТЛП рецепторлары белсенділігінің айқын және тұрақты жоғарылауын тудырады.

Әдетте гиполипидемиялық дәрілермен емделмейтін гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар науқастарда ТТЛП деңгейін төмендетеді. Жалпы Хс деңгейін 30-46%-ға, ТТЛП деңгейін - 41-61%-ға, В аполипопротеинін - 34-50%-ға және ТГ - 14-33%-ға төмендетеді; Хс-ТЖЛП мен А аполипопротеині деңгейінің жоғарылауын туғызады. Гомозиготалы тұқым қуалайтын гиперхолестеринемиясы бар, басқа гиполипидемиялық дәрілермен емдеуге резистентті науқастарда ТТЛП деңгейін дозаға байланысты төмендетеді.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток упаковывают в контурную ячейковую упаковку из алюминиевой фольги (для дозировки 10 мг и 20 мг). По 3 контурных ячейковых упаковок с инструкцией по медицинскому применению на русском и государственном языках помещают в картонную пачку (для дозировки 10 мг и 20 мг). По 6 таблеток упаковывают в контурную ячейковую упаковку из алюминиевой фольги (для дозировки 40 мг). По 5 контурных ячейковых упаковок с инструкцией по медицинскому применению на русском и государственном языках помещают в картонную пачку (для дозировки 40 мг).
10 таблеткадан алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға орайды (10 мг және 20 мг доза үшін). 3 пішінді ұяшықты қаптамадан мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады (10 мг және 20 мг доза үшін). 6 таблеткадан алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға орайды (40 мг доза үшін). 5 пішінді ұяшықты қаптамадан мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады (40 мг доза үшін).